Deze weblog is dood.
Het leven van Anls volg je tegenwoordig op http://mevrouw.wordpress.com/
PS: sorry van Bolink, Bolink is te saai om nog een stukje over te schrijven
Moooooving
Deze weblog gaat niet meteen dood, er komt in ieder geval nog een super aardig stukje over uitvaartvoorlichting Bolink (zie comments onder vorige stukje), maar u kunt deze alvast in de favorieten zetten:
Wat maakt uw uitvaart uniek?
Yarden is een uitvaartorganisatie die me tegenwoordig dood gooit (ja haha) met deze vraag. En het punt is, het is belachelijk en interesseert me geen flikker. Ik ben er niet bij, dus waarom zou ik me druk maken om hoe uniek mijn uitvaart is? In de missie van Yarden staat dat het zelfbeschikkingsrecht niet ophoudt bij het overlijden. Juist ja. Ze geven ook trainingen hoe je in the afterlife terug kunt komen als geest om je nabestaanden te pesten als ze rode rozen nemen in plaats van witte.
Bovendien begrijp ik niet zo goed waarom een uitvaart uniek zou moeten zijn. Het is toch geen trouwjurk. En wat is er mis met een lange zwarte/grijze/witte auto, man met hoed en handschoenen, houten kist en reguliere begraafplaats? Wat wil je dan? Je lichaam in een helikopter op de begraafplaats aan laten komen? Gemummificeerd worden en er een piramide omheen laten bouwen?
Het aller gekste is dat de bedoeling van Yarden is dat je van hun diensten en producten gebruik gaat maken. Yarden heeft wat uitvaartprotocolletjes klaarliggen en daar maken dan duizenden mensen gebruik van. Super uniek dus.
Stop gewoon een keer met zo krampachtig te doen over de dood. Je mag er van mij best bang voor zijn, maar laat iets als Yarden niet profiteren van die angst. Van het geld dat je daaraan kwijt bent kun je allerlei supergezonde shit doen waar je langer door zult leven.
Kunst is al liefde genoeg
Ik was het een beetje vergeten maar met het opschonen van mijn inbox werd ik er weer aan herinnerd. Ik heb wel eens een liefde opgeofferd voor de Kunst. Het was een kleine liefde en was vast ook nooit een grote liefde geworden, maar toch, ik heb ‘m opgeofferd. Voor de Kunst. Dus ben ik best een beetje een kunstenaar.
De liefde heette B. en B. was meer dan ik een kunstenaar. B. vond het veel te verwarrend om kunst te maken met de geur van vrouw in de buurt, wat ik best begrijp. Het einde ervan was het mooiste van de hele liefde. B. maakte een tekening, ik schreef wat, hij beloofde dat hij de grootste kunstenaar van deze tijd zou worden en toen was het over en sprak ik B. nooit meer.
Op die manier is liefdes beëindigen alleen maar heel filosofisch en gewichtig en daarom zelfs leuk. Daar zouden mensen een voorbeeld aan moeten nemen.
Gezocht: huurmoordenaar
Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat er mensen bestaan die wetenschapper zijn. Zijn. Dat dat dus je leven is, dat je hele leven daar om draait. Hoe. En, waarom.
Natuurlijk, super interessant hoe de dikke darm van de angola-giraffe precies werkt. En enig om te weten of mensen crimineel worden als je ze niet vaak genoeg knuffelt. Helemaal geweldig om je leven te wijden aan het ontwikkelen van een theorie over de relatie tussen zelfkennis, vakantie uren en alcoholgebruik.
Maar.
En dat vergeet je misschien zo op het eerste gezicht,
Dan moet je dus onderzoek doen.
En vooral: vergeet niet wat daarna komt.
Het echte werk.
Namelijk,
Je neemt plaats achter een pc en start spss op.
Bam. Keihard einde leuk verhaal.
Spss is mijn allergrootste vijand. Spss is een grote enge rode man die doet alsoftie heel slim is en alles weet. Maar eigenlijk is spss helemaal niet slim, want in plaats van een leuk verhaaltje op te hangen van, hallo, bedankt voor je data, wat wil je precies weten? Oh, dan kun je het beste een een-weg ANOVA gebruiken, wil je daar plotjes bij? Mooi, nou, dit zijn dus de resultaten, ik zal er meteen even bij uitleggen wat al die gekke lettertjes betekenen. Dus dan schrijf je dat zo op, twee decimalen achter de komma, behalve bij zo’n gek F getal, supergoed. Ik schrijf ook even duidelijk voor je op wat dit resultaat nou precies inhoudt...
Nee,
zo werkt spss niet. Spss spuugt getalletjes en dan moet je maar zien wat je daarmee doet. Spss spuugt vooral heel erg veel getalletjes die niemand ooit nodig heeft en waar je vooral niet naar moet kijken. Echt heel handig. Kost je nog bakken vol geld ook. Dus als je nog een leuke uitdaging zoekt, wordt wetenschapper. Echt superleuk, moet je zeker doen.
En nu dus graag iemand die spss koud wil maken voor me. NU.
Via Ventosa
Omdat u natuurlijk allemaal dol bent op mijn acteerkunsten, komt u aanstaande zondag naar Eindhoven, waar het tofste straatfestival van Nederland is; Via Ventosa. U komt me tegen in de via via containerroute, vanaf 14:00uur. U krijgt meer van me te zien, horen én voelen dan u ooit hebt durven dromen en die mogelijkheid zal zich waarschijnlijk niet zo snel nog een keer voordoen.
Alles is bovendien gratis; geen smoesjes, gewoon komen. De containerroute is alleen ’s middags dus ’s avonds ben ik onder u om samen een biertje te drinken en van De Kunst te genieten.
Tot dan!
Het Egoïsme en De Respectloosheid
Iemand die er geen zin meer in had, sprong voor de trein waar ik in zat. (Ironisch genoeg precies terwijl ik een betoog aan het schrijven was over waarom ik liever aan kanker dan aan een hartaanval zou willen doodgaan, maar dat terzijde.) De machinist remde en toeterde en de paarden in de wei naast het spoor sprongen van schrik een meter de lucht in en galoppeerden vervolgens zo ver mogelijk weg. Voor iemand die er geen zin meer in had, was dit het laatste dat gebeurde. Voor alle andere mensen volgde het moment waarop je de trein over een lichaam heen voelt rijden en je voor 1 seconde probeert je zintuigen uit te schakelen, maar je knijpt alleen je ogen dicht.
Achter mij in de trein zaten Heel Erg Nare mensen. Al heel snel nadat iedereen zijn ogen voor 1 kleine seconde had dicht geknepen, werd omgeroepen dat er een aanrijding was geweest. De machinist had zijn ogen waarschijnlijk 2 kleine seconden dicht geknepen. De eerste reactie van de Heel Erg Nare mensen was dat het kut was dat ze nu een aansluiting zouden missen en dat ze wilden weten wat er nou precies aan de hand was en dat het allemaal maar niet te lang moest duren want straks kwamen ze helemaal niet meer thuis. Damn.
De jongen die naast me zat en van wie ik dacht dattie heel leuk was omdat hij er schattig uitzag en een boek met alle World Press Photo’s van 2008 aan het doorbladeren was, bleek stiekem ook bij het Heel Erg Nare mensen groepje te horen. Hij belde over zijn vertraging en ik hoorde hem lachend iets zeggen over ‘de troep opruimen’. Die grap mag je best maken, maar niet als het lijk dat je de troep noemt nog onder je ligt.
Het geklaag achter me over het al dan niet nog thuis kunnen komen ging de volle anderhalf uur dat we stil stonden, door. Ik heb nog nooit zo oprecht gewalgd van hoe mensen kunnen zijn. Ik haat de Heel Erg Nare mensen en op het moment dat we weer konden gaan rijden had ik bijna zelf voor de trein willen springen, alleen maar om het leven van de Heel Erg Nare mensen nog meer te verzuren. Maar ik had geen tijd om een goede brief te schrijven waarin ik de Heel Erg Nare mensen een levenslang schuldgevoel kon aanpraten en doodgaan is eigenlijk ook helemaal niks voor mij.
Wel iets voor Heel Erg Nare mensen trouwens.
De Neus van de Keizerin
Goedendag uwe weledelgestelde hooggewaardeerde bezoeker,
Mag ik u er op attenderen dat u de voorstelling De Neus van de Keizerin op het moment van schrijven nog slechts twee maal kunt bezoeken? De voorstelling zal nog vertoond worden op vrijdagmiddag 15 mei om 16:00uur en op zaterdagmiddag 16 mei om klokslag 14:00uur. Dit grootse geurenfestijn vindt plaats in Zaal 16 te Tilburg. Mis dit niet. Naast deze wonderlijke kindervoorstelling (waar u als volwassene geen greintje minder van zult genieten) kunt u deze week ook nog aan wat andere voorstellingen ruiken, die ook tijdens het theaterfestival Lentekoorts gepresenteerd worden. Zie voor meer info www.koffertilburg.nl en reserveer door te e-mailen naar koffer@uvt.nl
Hoogachtend en een snufje,
De staatssecretaris van Lastige Luchtjes
Lowlandskaartje graag
Mijn nieuwe liefde wil graag naar Lowlands. Heel graag. Als hij niet naar Lowlands kan, heeft het leven nauwelijks zin meer voor hem. (Mijn bestaan niet meegerekend natuurlijk.)
Maar Lowlands is uitverkocht. En mijn nieuwe liefde heeft geen kaartje.
Vanochtend brak mijn nieuwe liefde's fiets. Terwijl hij er op fietste. Zomaar opeens. Krak. Mijn nieuwe liefde had overal wonden en schaafwonden en bulten en blauwe plekken. Dat was heel zielig en extra zielig omdat hij ook al geen Lowlands-kaartje had.
Ik fietste op een fiets die niet zomaar opeens brak naar de apotheek (want ik heb nog niet eens een pleister in mijn huis, ik zou een slechte moeder zijn) en wikkelde de handen van mijn nieuwe liefde in het verband. Dat hielp. Maar hij was nog steeds zielig, want hij had nog steeds geen Lowlandskaartje.
U heeft toch ook graag een stickertje en een dropje als u op straat gevallen bent? Nou, mijn nieuwe liefde heeft een Lowlandskaartje nodig als hij op straat gevallen is.
Wie helpt de arme jongen uit zijn lijden?
Een jurk voor de Keizerin
Lieve lezers,
Zoals u wellicht weet, speel ik in mei in een kindervoorstelling, 'De Neus van de Keizerin'. De Keizerin woont in een ver land en haar kasteel kun je al van verre ruiken. De keizerin is namelijk geobsedeerd door geuren en is nu op zoek naar de lekkerste geur van de wereld.
En naar een jurk.
Een keizerin moet een grote, lange, volumineuze, opvallende, theatrale jurk. Want dat dragen keizerinnen. Nu is het zo dat we nogal een cheapass budget hebben en niet even Viktor en Rolf kunnen vragen, zoals een keizerin betaamt.
Maar misschien heeft u een keizerinnen jurk?
Zoja: Let me know soon!
Hippigheid
Vroeger zat ik op school bij een meisje die dezelfde naam had als ik. En ze had ook nog eens dezelfde trui, maar ik had 'm dan in het roze en zij in het wit. Of andersom. Een gekke trui met bolletjes eraan en een vlinder erop was het. Het zou mijn lievelingstrui geweest kunnen zijn. Anls2 sprak ik daarna nooit meer (op school eigenlijk al niet, want ze was ouder dan ik en als je op de basisschool zit, zijn oudere kinderen te groot en jongere te stom).
En toen las ik net toevallig dit
Ha.
Notting Hill
The other day (sorry hoor, maar laatst is een kutwoord), zat ik met mijn nieuwe liefde in the London Underground. Twee meter verderop stond een woest aantrekkelijke man nonchalant woest aantrekkelijk te zijn. Hij was al even nonchalant oogcontact met mij aan het hebben en zijn glimlach was heel schattig.
Omdat mijn nieuwe liefde een heel gevoelige jongen is, zei ik, oh, er staat een woest aantrekkelijke man in de metro. Mijn nieuwe liefde kent mijn smaak gelukkig al en wist meteen dat ik de man bedoelde die totaal niet op hem leek. Opeens was mijn nieuwe liefde heel knuffelig en hij wees me op de schoenen van de woest aantrekkelijke man, het enige aan de man dat inderdaad best wel heel erg onaantrekkelijk was.
We stapten alle drie uit bij Notting Hill. Heel even verloor ik de woest aantrekkelijke man uit het oog, maar bij de uitgang kwam ik hem weer tegen. Toen we buiten waren, liepen we een willekeurige straat in, waar we hem weer tegenkwamen. Ik grijnsde, de woest aantrekkelijke man grijnsde en zelfs mijn nieuwe liefde deed een grijnsje. Vervolgens bleek hij in dezelfde winkel te zijn als waar wij ingingen en in het volgende uur kwamen we hem minstens zeven keer tegen.
Destiny
Normaal gezien had ik de woest aantrekkelijke man allang aangesproken, maarja, als er een opeens heel erg knuffelige nieuwe liefde aan je arm hangt, is dat toch een beetje gek. Ik geloof niet dat je toevallig iemand zo vaak tegen het lijf loopt.
Door verder niets met dit ontoevallige teken te doen, had ik het gevoel te ontsnappen aan mijn levenslot, de chaostheorie te ontkrachten. Hoe rock ’n roll is dat. En dat allemaal dankzij mijn nieuwe liefde.
<3
Logica
Ik haat DigiD zo erg dat ik bijna moet huilen. Een normaal mens zoals ik, gebruikt bijna nooit DigiD. Daarom wil ik voor DigiD een makkelijk wachtwoord, dat ik goed kan onthouden. Maar dat mag niet, van DigiD moet je per se een superingewikkeld wachtwoord, met hoofdletters, cijfers en gekke tekens. En dat kan ik dan dus niet onthouden.
En als je op wachtwoord vergeten klikt en je gebruikersnaam en bsn invult, dan kun je niet een nieuw wachtwoord krijgen, want je moet eerst bij ‘mijn gegevens’ voor Herstel Wachtwoord kiezen. En om in mijn gegevens iets aan te kunnen passen, moet je inloggen. Damn.
Een nieuwe DigiD dinges aanvragen kan ook, maar dat wordt dan toegezonden per post, binnen 5 werkdagen. Alsof dat niet gewoon per e-mail / sms kan. Ik heb het namelijk nu nodig, NU DAMNIT, overheidsmongolen.
Over oom H.
Vanavond vierde mijn papa zijn verjaardag. Daar was ik. Daar was ook mijn familie. En mijn familie, nou, dat is altijd leuk.
Het grootste deel van mijn familie bestaat uit heel erg lieve mensen. Een klein deel van mijn familie is minder lief. Omdat mijn familie erg streng gelovig is en ik wat minder streng gelovig ben, denken sommige mensen dat ik een kind van de duivel ben. Nee. Ik maak geen grapje.
Neem nou oom H. Oom H. is er best wel van overtuigd dat ik in de hel kom en dat daar ook weinig meer aan te doen is. Ik heb namelijk wel eens een eigen mening. En een echt leven. En soms heb ik een truitje aan waarbij je dan een stukje van mijn hals of schouder ziet. Nou ja. En dan ga je dus naar de hel. Dat lijkt hem niet meer dan logisch.
Oom H. kwam ook op de verjaardag van mijn papa. Toen hij binnenkwam, waren alle stoelen bezet en mijn mama haalde een stoel voor oom H. Ze zette deze naast mij. Oom H. keek bedenkelijk. Naast het kind van de duivel zitten was niets voor hem. Hij moest niets hebben van mijn wereldse ideeën, mijn rode nagels en mijn V-hals trui. En stel dat hij geïnfecteerd zou worden door bij mij in de buurt te komen. Dan had je de poppen pas goed aan het dansen. Oom H. pakte de stoel op en ging verderop zitten. Daar voelde hij zich een stuk veiliger. Dat hij nu recht voor de kast met de glazen zat en in de rest van de avond 20 keer aan de kant moest gaan, dat had hij er wel voor over.
Stiekem lachte ik hem natuurlijk uit. Ik vroeg hem of hij niet naast me durfde te zitten, maar die vraag wist oom H. heel slim te omzeilen door te doen alsof hij met iemand anders aan het praten was. Omdat het altijd fijn is voor mensen zoals oom H. wanneer hun vooroordelen bevestigd worden, ging ik tegenover hem zitten en sloeg ik 3 glazen cognac achterover. En ik lust niet eens cognac, maar ik heb erg genoten van de walging en veroordeling in oom H.’s ogen.
In de volgende twee uur dat wij in dezelfde ruimte waren, betrapte ik oom H. er 7 keer op dat hij naar mijn borsten staarde.
Oom H. komt ook in de hel.
Gezellig.